فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٥١٤ - الف غريب القرآن

شيعه و دانش تفسير

قرآن كريم، نخستين كتاب مرجع در قلمرو عقيده و احكام اسلامى و در عين حال، معجزه جاودان پيامبر خاتم(صلى الله عليه وآله) است. علما و دانشمندان مسلمان از نخستين روز، بالاترين خدمت را به كتاب الهى انجام داده اند به گونه اى كه نظير آن در شرايع پيشين نيست . علما و دانشمندان شيعه پس از درگذشت پيامبر(صلى الله عليه وآله)، تفسيرهاى گوناگونى بر قرآن نگاشته اند، و از اين طريق، فهم اين كتاب را براى همه طبقات، آشكار ساخته اند.

على و فرزندانش(عليهم السلام)، نخستين مفسّران قرآنند، آنان در پرتو علمى كه از جدّ بزرگوار خود آموخته اند، به تفسير مشكلات قرآن پرداخته و گنجينه عظيمى در اختيار مسلمانان نهاده اند.

شگفت اينجاست كه برخى، صحابه و تابعان را در عداد مفسران مى آورند، در حالى كه درباره ائمه اهل بيت(عليهم السلام) لب به سخن نمى گشايند و بدتر از آن اين كه كسى مانند دكتر محمدحسين ذهبى امام على(عليه السلام) را كه باب علم نبى است در درجه سوم آورده و شاگرد او ابن عباس را در درجه نخست قرار داده و از ديگر امامان اهل بيت(عليهم السلام) نامى نبرده است.

الف. غريب القرآن

در هر حال، از روزى كه پيامبر گرامى درگذشت، مسلمانان به تفسير قرآن و انديشيدن در آن پرداختند و هر گروهى به نوعى به خدمت قرآن گمارده شدند.